ओड चे किस्‍से

हेक राधेसाम ना चा जुवान हुत्‍ता। सुभा चा सीद्‍धा ते आच्छे विचारा आल्‍ला हुत्‍ता। ओच्‍चा छोटा जां कूणबा हुत्‍ता। ओ सारा नूं घणा पियार करता। एच्‍चे अलावा ओ किरसन भगवान चा भगत हुत्‍त लोहोड़ आल्‍ले बन्दा ची मदद करताते कान्हूं वी डोक्‍ख ना डित्‍ता। ओच्‍चे इसड़े वेवहार कन्‍नू

पाला चा मोसम हुत्‍ता। बाग मां हरियाली हुत्‍ती। ओ बेल्हे राजा अकबर ने आपणे सेनिका नूं कहले की आज दरबार बाग मां लावा जत्‍ती। ओच्‍चे अदेस चा पालन हुल्‍ला। राजा अकबर, बीरबल ते ओच्‍चे सारे सेनापति बाग मां ब़ेहलते ले। अकबर चे कहले पे बीरबल आपणे राज मां नियाय चे काम नूं डेखता

हेक जुवान तपते रेगिस्तान मां घुमणे कल्‍ले गेल्‍ला। ओच्‍चे लारे हेक ऊंठ वी हुत्‍ता ते ऊंठ ची कन्डी पे घणा सारा समान वी लड़ली फिर्रे ला। ऊंठ ते जुवान डोन्हीं पघ्‍घरों पाणी हुल्‍ले फिर्री ले। गरमी मां थाकती कन्‍न जुवान ने सोचले हिम्‍मा मन्‍नू इट्‍ठे सई काढ़णी चाही छे। ओण्ह

गोटू ते मोटू डोन्‍हीं सरकस मां काम करते। वे डोन्हीं पक्‍के यार हुत्‍ते। गोटू घणा लम्बा ते कमजोर हुत्‍ता, मोटू निकड़ा ते जाडा हुत्‍ता। हेक डियो गोटू ते मोटू सरकस मां आपणिया अटकल डिखाणी पलते ले। मोटू हवा मां साबोण चे बोडे पकड़ने ची कोसिस करे पलता ला। हा डेखती कन्‍न बाले ह

हेक नब्‍भे साल ची ब़ुड्‍ढ़ी हुत्‍ती। विन्‍नू घणे कम डिसते ते विच्‍चे कुकड़िया चा धयान करणे आल्‍ली नोकरणी वी नासती गेलती ली। ब़ड़ही ब़ुड्‍ढ़ी सवेले-सवेले कुकड़िया नूं चुगणे कल्‍ले छोड़ती ता वे सारिया कुकड़िया उडरती कन्‍न अड़ोस-पड़ोस चे घर मां घिरती जतिया ता वाचे नुकसान क

हेक घणा घाटा जंगल हुत्‍ता। ओच्‍चे मां हेक ताकतवर हाथी रहता। सरीर मां वी घणी जान  हुत्‍ती ते कद मां वी घणा बडा हुत्‍ता। ए सांगू जंगल ची सारी जनावरे ओ कन्‍नू दूर रहती। ओ आपणे आप नूं जंगल चा राजा समझता। ओ कड्‍डी वी काये काम मां दखल ना डित्‍ता ता कान्हूं वी पिरोसान ना करता।

चिन्टू ते चीनी डोन्हीं ब़हेण भावे हुत्‍ती। डोन्हीं जिणी हेके ही इस्कूल मां पढ़ती। ए सांगू हेके डूजे चे लारे आती जत्‍ती। चिन्टू ते चीनी डू चे सुभा अल्ग-अल्‍ग हुत्‍ते। चीनी सीधी साधी हुत्‍ती ते चिन्टू नूं घरे पलिया आलिया चीजा खाणे ची गन्दी आद हुत्‍ती। उ बिसकोट्‍ट, नमकीन त

सुरज डुब़णे आल्‍ला हुत्‍ता। उसमान मां बद्‍दल बणले भिलते ले। नेम्‍म चे बणा पे राती चे घणे सारे काग ब़ेहलते ले। काग आपस मां कां-कां करती कन्‍न लड़ी ब़ेहलते ले। ओ बेल्हे उट्‍ठे हेक मेना आल्‍ली ता रात काढ़णे कल्ले नेम्‍म चे हेके लड़े पे आती कन्‍न ब़ेसती रहली। मेना नूं डेखती

हेके गांवा मां हेक बाबा रहता। हेक डियो ओ आपणे चेला लारे घुमणे कल्‍ले जाये पलता ला। अचानचक हेक जुवान ओच्‍चे लारे आती कन्‍न ओन्हूं गालिया डियू लागती गेल्‍ला। ओण्हे बाबे नूं घणिया गन्दिया गालिया डिलिया पर बाबा बलति वी हंसता रहला। ओण्हे डेखले बाबे पे गालिया चा कुई असर ना हु

हेक गुवाल हुत्‍ता। ओ कन्‍नू घणिया सारिया गया हुतिया। ओ रोज गया नूं पहाड़ पे चराऊं जत्‍ता। वाचे मूं हेक्‍की गई ना पुनयकोटी हुत्‍ते। जक्‍को आपणे ब़ाला लारे घणा पियार करती। आत्थणा चे वा जल्दी आपणे घरे आती जत्‍ती। ओ पहाड़ा मां हेक सेर वी रहता। हेक वारी सेर नूं घणी डिय्हे कस

पंचांग

वरणमाला केदा

भासा जागरूकता पोस्टर