हेक वारी डोन बिल्लियां हुत्तिया। वे हेक्के कोट्ठे मूं हेक रोट्टी चत्ती आलियां। वे रोट्टी नूं बांटणे कल्ले वे आपस मां लड़ू लागती गेलियां। कतरा जी दुरी पे हेक बान्दर वान्हूं लड़ते डेखे बहेलता ला। ओण्हे सोचले कां ना बिल्लियां ची आपसी लड़ाई चा फेदा चंव्वें।
बान्दर वाच्चे लारे जत्ती कन्न बोड़ला,“हा रोट्टी तम्हीं मन्नू डिया जत्ती। में तम्हां डू नूं बराबर बांटती डिये। वे किठांऊ हेक तरकड़ी चत्ती आलियां। बान्दरा ने रोट्टी चा आध्धा हेंस्सा हेक्के पास्से मां ता नेरा आध्धा हेंस्सा डूज्जे पास्से मां नाखला। तरकड़ी चा जिस्सा पास्सा झिंक्का हुव्वे बान्दर ओच्चे मूं गिरां भांती कन्न खाती जाये। बान्दर यूं करती-करती कन्न वाच्ची पूरी रोट्टी खाती गेल्ला। डोन्ही बिल्लियां डेखतियां रेहती गेलिया।
शिक्षा- नेरा ची बात्ता पे विसवास नी करणा चाही छे।